vermoeidheid

hallo allemaal.

de laatst weken gaat het moeilijk,alles kost mij veel energie,ik ben aan het eind van de dag helemaal uitgeput.dit uit zich vooral met lopen,en dingen die ik doe met mijn armen.ik krijg ze met veel moeite opgetild.ik denk dat ik het maar wat rustiger aan moet doen.daar tegenover wil je ook wat bewegen om je spieren soepel te houden.het is een kwestie van afwegen denk ik.

groetjes simon

simon
0

11 reacties

0

Hoi Simon,

vervelend hè, die vermoeidheid? Ik worstel er zelf ook dagelijks mee. Het beperkt je soms enorm in je dagelijks leven.

Ik heb een tijdje terug een groep binnen deze site opgericht voor iedereen die met vermoeidheid te maken heeft. Je bent daar ook van harte welkom! Misschien kunnen we tips uitwisselen. :)

https://iemandzoalsik.nl/groep/vermoeidheid

Groetjes, Bettie

1

Vermoeidheid, de hele dag terwijl ik toch veel zit en niet veel meer doe, kan ook niet veel meer. Denk dat het erbij hoort, weet wel dat ik de laatste jaren behoorlijk achteruit ben gegaan en als ik dan iets gedaan heb, heb ik weer enkele dagen nodig om weer een beetje op peil te komen.  Ik volg cesartherapie om mijn houding en conditie wat op peil te houden en dat valt niet altijd mee, ben vaak  echt bekaf achteraf maar gelukkig is dat na een uur wel weer weg. Simon het optillen van de armen levert mij ook veel inspanning en hoog kom ik er niet meer mee, het lopen wordt ook steeds moeilijker moet overal steun zoeken, maar ik probeer toch positief te blijven hoe moeilijk het soms ook is.

Groetjes Annie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je bent niet alleen.
1

Hallo Simon,

Zelf heb ik ook te maken met vermoeidheid en pijn en soms ernstige vermoeidheid. Ik werk nog 4 dagen in onze eigen zaak en er zijn dagen bij dat ik al opsta met 20  kilo lood meer in mijn lijf dan normaal. Het is inderdaad een kwestie van afwegen en je tijd goed indelen en tijdig rusten, maar ja hoe en wanneer? We weten allemaal dat we niet over onze grenzen heen moeten, maar ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk om die grens te stellen, ik wil nog zoveel!!

Groetjes Ria

Ria
0

Hallo allemaal

De vermoeidheidsklachten komen bekend voor. Heb er de laatste jaren ook veel last van. Ik ga wel naar de oefentherapie voor een beetje conditie. Het laatste jaar nam mijn vermoeidheid echt extreme vormen aan en de energie was helemaal op. Heb een longonderzoek en daarna een slaaponderzoek gehad. Het koolzuur in mijn bloed was veel te hoog en dit lijdt tot deze klachten. Ben nu 3 weken aan het airstacken en heb al het gevoel dat het iets beter gaat. Maar ja, de moeheid van de spieren blijft. Ik ben vandaag nieuw op de site, zal komende dagen een fotootje plaatsen

Groetjes Harry

0

Hoi Harry.

Welkom op deze site. Ben benieuwd naar je foto.

Groetjes  Annie.

Je bent niet alleen.
0

hoi Harry, goed om te horen dat airstacken toch een stukje voordeel oplevert, mooi dat je op de site zit, en uh ja een foto mag best :)

groet Riny

Riny
0

Hoi allemaal. Hier dan de foto. Nu erg moe, naar oefentherapie gewest en daarna nog even naar het winkelcentrum

0

Ik ben aan het eind van de dag ook vaak helemaal op, kan soms niet eens meer de kracht vinden om me om te kleden, als ik naar bed ga. en slaap dan maar met mijn kleren aan. merk ook dat dat steeds vaker gebeurd.

Ook ik heb moeite met mijn grensen te stellen, en als ik ze dan stel ga ik er nog overheen, inderdaad het willen, he?... Nog effe dit, nog effe dat... je weet dat je moet stoppen, omdat je al teveel hebt gedaan, maar toch wil je nog even door, en dat doe ikdan ook 9 van de 10 keer. Ben wat dat betreft erg slecht in mijn grenzen te bewaken. niet alleen ten opzichte van mijzelf maar ook ten opzichte van de ander. 

Als iemand zecht ja, maar dit moet echt nog even of, ach kom toch gewoon das leuk, of zou het jammer vinden als je niet.... Dan geef ik al weer toe en ga prontificaal tog over mijn grenzen heen.

Stom ik weet het en ik erger me er zelfs aan (achteraf) maar op een of andere manier lukt het me niet om het niet te doen.

En jullie lukt het jullie wel???

Groetjes Chantal 

Samen staan we sterk!!!
3

Heel herkenbaar Chantal!

Afgelopen donderdag was ik zo moe, ik had een paar drukke dagen gehad en was 's morgens de hele ochtend druk geweest in de revalidatiekliniek. Tussen de middag belde mijn dochter of ik 's avonds even 2 uurtjes op mijn kleinkinderen wilde passen, ze wilde even met haar man naar de stad. Ik zei dat ik moe was, dus nee, ik wilde niet oppassen 's avonds. Pppf, moest ik het gaan lopen verdedigen waarom ik dan zo moe was en ik hoefde daar dan toch alleen maar te zitten? De kinderen zouden dan toch al in bed liggen? Dus ik weer: maar ik ben echt heel moe, dus nee, ik doe dat niet vanavond. Nou ja, dochter beledigd... nou vroeg ze het eens een keer en nou wilde ik niet. Het zou haast ruzie opleveren maar ik ben zo trots op mezelf, ik heb niet toegegeven. Terwijl het toch echt wel emotionele chantage was hoor. (bovendien pas ik echt wel vaker op, vorige week zondagmorgen nog een uurtje en ook de woensdagmiddag daarvoor nog 2 uren)

Later zei ze wel dat ze niet besefte dat ik zo moe was deze week, dus het is wel weer uitgepraat, maar toch... Het kostte me verschrikkelijk veel moeite om dan toch NIET, ondanks alles, daar te gaan zitten die avond. Ik heb mijn grens bewaakt, yeahhhh! ;-)

Door dit verhaal snap je vast wel dat het mij ook bijna nooit lukt om voor mezelf op te komen en mijn grenzen te bewaken, er hoeft maar even iemand op me in te praten en ik sta al in de startblokken.

0

Heel herkenbaar, dat over je grenzen gaan. Volgens mij doe ik niet anders. Al heb ik nu wel geleerd heel veel ruimte in mijn agenda in te ruimen voor 'RUST'.

Komende donderdag ga ik naar een theatervoorstelling en niets zal me daarvan weerhouden. Dus heb ik de hele dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag ingepland met rust. Op die dagen mag ik absoluut niets inplannen, anders ga ik over mijn grenzen. Dus ook niet even de controle bij de tandarts bijvoorbeeld, of de stad in voor een nieuwe broek, of mijn schoonzusje die even thee komt drinken. Dat is allemaal teveel van het goede. Ik leer nu beetje bij beetje 'nee' te zeggen, al valt het me soms heel moeilijk.

0

Heel kanp van je Trudy! 

Dat zou mij niet gelukt zijn, als ze op mijn gevoel gaan spreken, dan ben ik meteen om. kan daar zo slecht tegen. 

Dan ga ik me rot voelen dat ik niet kan helpen, omdat ik zelf te slecht ben, en dan voel ik me schuldig dat ik niet kan helpen. Soms wordt ik daar echt depresief van. want het doet zo'n pijn...

Nee echt petje af...

Dat moet ik ook nog leren. Ik krijg binnenkort wel angst-therapie om eraan te werken. Ik ben namelijk ook erg onzeker en bang om mensen teleur te stellen. En dat doe je in die situaties eigenlijk altijd als je NEE zecht.

Hoop dat het me helpt om voor mezelf te kiezen.

Ja dat niets inplannen voor de rest van de week, dat probeer ik ook altijd te doen, maar vaak komen er toch onverwachte dingen tussen. 

tja, nee zeggen is moeilijk...

Groetjes Chantal

Samen staan we sterk!!!
Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login