Zieke ouder, gezond kind opvoeden

Als rolstoelgebonden moeder met een progressieve ziekte kom ik een aantal problemen tegen, waar ik graag de ervaringen van anderen zou willen horen.  Op dit moment kan ik nog alle ADL zelfstandig. Maar als dat niet meer gaat, moeten mijn kinderen (middelbareschool leeftijd) dan mij dan gaan helpen met aankleden/wassen/naar het toilet gaan? Dat lijkt mij geen wenselijke situatie, ik wil ze graag van hun jeugd laten genieten. Daar past zorgen voor een ouder nog niet in. Maar gezien de bezuinigingen maak ik me ernstig zorgen of ik wel hulp zal krijgen als er immers twee gezonde meiden rondlopen?

Tweede punt is: wat vertel ik mijn kinderen omtrent mijn zorgen over hoe het nu verder moet. Het liefst zou ik ze vertellen dat ze zich geen zorgen over mij hoeven te maken, maar ze zien natuurlijk ook wel dat ik achteruit ga. Een gesprek hierover is niet makkelijk te beginnen. Ik wacht al jaren op het juiste moment, maar dat blijkt nooit te komen.

Wat zijn jullie ervaringen?

0

2 reacties

0

Mijn 4 kinderen zijn inmiddels al jaren de deur uit, maar vanaf de tijd dat ze een jaar of 12 waren, werd er inderdaad door de thuiszorg gesteld dat ze steeds meer taken moesten krijgen. Ze deden al behoorlijk veel, verschoonden vanaf basisschoolleeftijd hun eigen bedden, hielpen met boodschappen doen, onderhielden de tuin, vulden de vaatwasser, dat soort klussen. Ze deden meer dan kinderen van een gezonde ouder. Toch vond de thuiszorg dat ze ook wel het hele huishouden konden doen vanaf dat ze ongeveer 16 jaar waren. Nu heb ik nooit persoonlijke verzorging nodig gehad, maar om nou afhankelijk te worden van je kinderen voor het huishouden is ook niet alles.?

Ik heb per kind wat die leeftijd bereikte moeten praten als Brugman om voor een paar uurtjes hulp te houden, zodat mijn kinderen vanaf dat het mocht gewoon een betaald zaterdagbaantje konden zoeken om tijdens hun studie wat bij te verdienen. Ik heb een paar dingen als argument gebruikt: Twee van mijn kinderen hebben adhd, daar kan je als ouder niet afhankelijk van worden want dat zou chaos worden. Een ander kind had in die tijd zoveel last van zijn knieën dat hij er 5 keer aan geopereerd is, die kon je dus ook niet nog zwaarder belasten (hij blijkt nu ook HSP te hebben, net als ik). De jongste wat het moeilijkst "vrij te pleiten", maar ook datging goed.

Het is uiteindelijk gelukt om voor het zwaardere huishoudelijke werk toch eerst thuiszorg en later een pgb te krijgen en een indicatie daarvoor die telkens een paar jaar gold. Nu mijn kinderen de deur uit zijn is er wat dat betreft geen probleem meer, ik heb een indicatie voor 3 uur hulp.

Hoe het met persoonlijke verzorging gaat weet ik niet, ik zou daar zeker op tijd naar informeren. Want ik kan me zo voorstellen dat je dat je kinderen niet aan wilt doen, ze doen vaak al veel meer dan een kind van een gezonde ouder.

Groeten, Trudy

0

Ook ik heb te maken met de WMO, voor de huishoudelijke verzorging. Bij ons thuis hebben de kinderen 4 stuks met 2 ouders te maken die niet alles kunnen doen. Mijn man is er dit jaar bij gekomen. Ik heb momenteel 6,5 uur huishoudelijke verzorging en nog 3 uur gespecialiceerde hulp om het huishouden weer op regel te krijgen van wege ziekte.

Ik moet ook elk jaar weer opnieuw aanvragen, vindt dit zeer vervelend want dat de kinderen wat doen is ook logisch maar ze doen al snel andere dingen die kinderen van hun leeftijd niet doen. En ja als ze de leeftijd hebben voor een bij baantje kunnen ze dat dan nog wel doen.

Ik heb net een nieuwe aanvraag gedaan bij de WMO voor de huishoudelijke verzorging. Zelf kan ik door de HSP en door de dubbele nekhernia ontstaande incomplete dwaersleasie niet zo heel veel doen. Het valt me momenteel nog zwaar tegen. Vooral nu bij mijn man buiten zijn suikerziekte nu ook nog slaapapneu is vastgesteld.

Voor de persoonlijke vezorging weet ik dat het moeilijk wordt omdat aan te vragen. Ik heb dit al een keer gedaan en toen is het af gewezen. Vorig jaar november heeft mijn man mijn geholpen als het nodig was. Momenteel heb ik wel thuiszorg voor het zwachtelen van mijn benen en voeten want die waren weer opgezet ondanks de steunkousen die ik al ik gebruik had.  En ik heb ook wondjes op mijn tenen gekregen en die worden ook verzorgd. De thuiszorg komt hiervoor 3 x per weer voor langs. Ik moet nu wachten op nieuwe steunkousen die dus sterker zijn, maar daar moet dan eerst weer een nieuwe machtiging voor aangevraagd worden want die van mij zijn nog dit jaar afgeleverd. afwachten dus.

Maar ook met het uittrekken van de steunkousen helpen de familieleden die op dat moment thuis zijn mee. Dat vind ik nog te doen maar wassen en aan kleden dat de kinderen dat moeten gaan doen gaat mij te ver. Ik ben wel eerlijk dat ik mij zorgen maak over mij achteruitgang en we praten hier ook gewoon over.

groeten, Lena

Lena
Je kunt dit bericht alleen bekijken en er niet op reageren.

Plaats een reactie

Om te kunnen reageren moet je eerst ingelogd zijn. Als je nog geen profiel hebt op Iemandzoalsik.nl, kun je je aanmelden. Hiermee krijg je de mogelijkheid om te reageren en ook om zelf gesprekken te starten en groepen te volgen.

aanmelden / login