diagnose MD en dan?

Ik weet nu sinds een paar weken dat ik MD heb en weet eigenlijk nog niet goed wat ik ermee aan moet. Wat klachten betreft die ik had en heb kan ik die nu wel een plaatsje geven maar hoe verder?  Mijn baan verloren begin dit jaar wat nu te verklaren valt door alle klachten die in deze diagnose passen? UWV inschakelen? deze week eerst maar de gang naar mijn huisarts. Al met al weet ik niet wat ik moet/kan gaan doen en ben benieuwd hoe anderen ermee omgaan.

groet, Mare

1

4 reacties

1

Mare,

Ik weet niet wat er intussen gebeurd is, maar hoe ben je je baan kwijtgeraakt. Ik neem aan dat je in de ziektwet terecht kwam en dan mag je niet ontslagen worden.

Inmiddels zl je bij het UWV tercht zijn gekomen. Ik doorloop nu voor de tweede keer het traject van 2 jaar ziek en ben inmiddels meer dan een jaar 100% arbeidsongeschikt. Eind deze maand loopt mijn contract af en krijg ik volledige uitkering via het UWV.

Iedereen gaat anders om met de diagnose. Ik kreeg in 2003 te horen dat ik MD type 1 heb en loop sinds een paar maanden met krukken. Ik hobbel mometeel hard achteruit. Kan niet meer fietsen of autorijden en dat heb ik nog niet helemaal verwerkt. Kan niet meer alleen boodschappen gaan doen en de kleine dingen die niet meer gaan doen het ergste pijn. Ik heb gelukkig een hele liev man en een dochtertje van 3,5 jaar oud. Mijn dochter is gezond (thank God). Vermoeidheid speelt bij mij ook een grote rol. Ik doe zo veel mogelijk. Ik ben 3 keer in de week  overblijfmoeder en we gaan zodra het weer het toelaat weg. Gewoon winkelen of naar de kinderboerderij. ALs we smaen zijn en mijn dochter is logeren dan pakken we al gauw een bioscoopje of gaan uit eten. Genieten van de kleine dingen in ht leven. Niet altij even makkelijk, maar wel belangrijk. En als het even niet gaat, morgen weer een dag.

Ik hoop dat je hieriet mee kan, hoor graag van je hoe het nu gaat en mag ik vragen hoe oude je bent?

groetjes

Natascha

0

Beste Natascha,

Ik ben een tijdje niet op deze site geweest, vandaar een late reactie.

In ben 57 jaar en nee ik was niet in de ziektewet toen ik mijn baan kwijt raakte. In het voorjaar 2012 werd ik ziek, moe en moe en ik dacht even bijtanken een of twee weekjes ...dat werden een paar weken. Ik werkte veel en viel in voor een  zieke collega al met al 30-40 uur de laatste jaren waren normale weken. Naast mijn werk als doktersassistente, ik werkte met veel enthousiastme en plezier hoor, ben ik ook mantelzorger, eerst jarenlang een broer, nu mijn schoonouders; volgens arbo arts en werkgever zat daar de vermoeidheid........ Weer terug aan het werk was de aardigheid er snel af, wantrouwen tegen arobo arts, mijn inzet etc etc . April 2013 besloot ik (omdat ik op advies van de arbo nee ging zeggen tegen extra uren /inval en alleen mijn eigen 3 dagen ) ontslag te nemen omdat ik niet aardig meer was in de ogen van het team.....   ik wilde niet eens meer aardig zijn op het moment dat de werkgever zei dat ik zo veranderd was . Eind 2013 komt de diagnose MD door een familie onderzoek en het valt nu allemaal wel op een plek.......toch heb ik  er moeite mee om alles nu te zien in MD. Kracht en pijn in mijn armen leek lang een logische verklaring van arts en fysio: de telefoonhouding van 40 jaar ..... nu is het MD... Veel slapen vond ik ook normaal maar dat is nu  MD, moe zijn ...... ik vond zelf de reden geen werk dan ook  geen ritme meer en zo kan ik wel doorgaan. Ik wil gewoon ook een stukje mezelf zijn ! kan dat wel nog met MD?

Al met al lijkt het een klaagzang maar ik geniet heus wel van de dagelijkse dingen, het thuis zijn nu begin ik te waarderen en wil in ieder geval niet meer de zorg in. Werk zoeken is een probleem in deze tijd maar ik wil positief blijven dat ik voor 2 dagen of een paar halve aan de slag kan.

Bedankt voor je antwoord en respect voor je zeker met een klein kind zal het niet altijd even makkelijk zijn.

groetjes

Mare

 

0

Beste Mare, ik heb net ook al een bericht geplaats gericht aan jou op een ander gesprek. Inderdaad is het makkelijk alles op MD te gooien, wat niet altijd zo is. Mijn man trapt me af en toe wel even de werkelijkheid in. Dat je varnderd bent kan ik goed geloven. Ik ben ook ernstig veranderd aleen heb ik dat zelf niet dor gehad Door verhalen van mensen om mij heen ben ik hier achter gekomen. Een van de kenmerken van de openbaring van MD is een gedrags en karakter verandering.  Tuurlijk kan je wel eenstukje jezelf zijn, ook MD is nu een stukje van jezelf. Dus wel stukje wil je zijn? Je zal daar zelf je weg in moeten vinden en ook moet je dingen opgeven, daarvoor in de plaats komen weer andere dingen die je wel kan en leuk vindt en vol kan houden. Ik ben nu net sinds 1 februari uit dienst ij mij laatste werkgever en krijg nu volledige IVA uitkering. Ik ben nog steeds overblijfmoeder en kijk uit naar de dag dat mijn dochter naar school gaat. Dat zl voor mij een rust brenegn. Ben niet negatief over het moederschap begrijp me niet verkeerd, ben nog steeds dolgelukkig met onze dochter, maar heb er redelijk mijn handen vol aan. En ze is er klaar voor. 1 september is het dan zover. 

Gelukkig hebben wij een tourcaravan kunne kopen waardoor we even lekker weg kunnen in het weekend. Even geen zorgen en vooral rust. Kijk enorm uit naar het begin van het seizoen.

Geniet vooral van de dingen die je wel kan. Ik vind in vrijwillegerswerk een stukje van mezlef en kan daar mezelf zijn. Dat is me nog nooit gelukt bij een werkgever. Misschien ook voor jou een optie en intussen op zoek naar werk? 

Veel sterkte (nog een keer) en laat me weten hoe het met je gaat.

Natascha

0

Dank je Natascha en ik zal met regelmaat hier komen kijken, ook daar moet ik mijn weg nog in vinden.

Mare

Plaats een reactie

Deze conversatie is gesloten. Het is niet mogelijk om nieuwe gesprekken te starten of deel te nemen aan deze groep.